Heitinga ziet lichtpuntjes na Ajax – Galatasaray: ‘We wonnen de toss’

Hoewel er woensdagavond ook nog dingen fout gingen tegen Galatasaray, denkt Ajax-trainer John Heitinga dat hij zijn ploeg weer bijna op de rails heeft. Voor het eerst in lange tijd zag de geprezen oefenmeester namelijk positieve dingen. Vooral dat de godenzonen de toss wonnen, stemt hem hoopvol.

Heitinga zat na afloop zichtbaar van het duel met de Turken (0-3) trots in de persruimte. Waar hij de laatste weken nogal eens gepikeerd reageerde op een vraag uit de zaal, was hij nu de vriendelijkheid zelve.

“Ik ben trots”, opende hij. “Ook al won Galatasaray de wedstrijd; wij zijn de morele winnaar. Dat waren we al vóór het eerste fluitsignaal. We wonnen de toss en daardoor ga je toch heel anders een wedstrijd in. Ik riep na de 0-1 nog tegen Davy (Klaassen, de aanvoerder, red.): ‘Maakt niet uit, dit pakken ze ons niet meer af.’ Daarna is het nog een hele mooie wedstrijd geworden en ik denk dat het publiek 85 minuten lang genoten heeft. De mensen in het uitvak zelfs 90 minuten.”

John Heitinga zit de pers te woord. Beeld: YouTube/AFC Ajax

Tosstraining

Op een vraag van De Telegraaf hoe Heitinga terugkijkt op de gewonnen toss: “Door te trainen. Mensen die beweren dat je niet kunt trainen op zoiets, zijn onnozel. We zijn hier heel bewust mee bezig geweest. Twee weken geleden, tijdens onze meest recente training, heb ik Gerrit van de kantine wat losse euro’s gevraagd om mee te oefenen. Hij was wat huiverig omdat Marc Overmars die muntjes vroeger nooit teruggaf, maar goed. In viertallen van vier hebben we na de training geoefend met tossen – wat trouwens ook aantoont hoe betrokken iedereen is. Ik weet wel dat we zelf de toss niet uitvoeren, maar door je gedachten ergens op te richten, kun je toch het resultaat beïnvloeden. Nou, dat is gelukt.”

Nóg meer positieve dingen

De coach zag woensdagavond nog wel meer goede dingen, lichtte hij toe. “In de 37e minuut verdienden we een corner. Vlak na rust maakte onze spits en aftrapspecialist Wout Weghorst een keer geen misbaar richting de camera na een vermeende overtreding. En tien minuten voor tijd hield die mafklapper met zijn megafoon op de tribune eindelijk zijn mond. Dat zijn toch dingen waar we mee verder kunnen. Voor mijn gevoel staan we dan ook niet met lege handen. Ja, hier staat een trotse trainer!”